Boży majonez

Napisał

Patent na uratowanie zważonego majonezu jest taki, że najpierw trzeba przełożyć jedną łyżkę do drugiego naczynia i „roztrzepać” ją tak, żeby nabrała właściwej konsystencji, a potem łyżka po łyżce przekładać i „roztrzepywać” w ten sposób całą resztę, tak żeby na końcu całość zrobiła się zdatna do jedzenia. Podobnie działa Pan Bóg – najpierw Pan Jezus wszedł w nasze „zważenie” śmiercią i zmartwychwstał jako „Pierworodny spośród umarłych”, potem dał swojego Ducha apostołom i obcokrajowcom przybyłym do Jerozolimy, żeby również oni byli napełnieni życiem wiecznym a w końcu posłał swoich uczniów, aby głosili Dobrą Nowinę całemu światu i udzielali sakramentów tym, którzy pozostają w niewoli śmierci.

Panie, daj mi rozpoznać, kiedy będziesz mnie dzisiaj wyciągał z mojego „zważenia”, i dodaj chęci, żebym nie wzdrygał się być Twoją łychą do wyciągania ze „zważenia” innych biedaczków, których postawisz na mojej drodze.

Słowo Boże na dziś

PIERWSZE CZYTANIE (Kol 1,15-20)
Chrystus Jezus jest obrazem Boga niewidzialnego, Pierworodnym wobec każdego stworzenia, bo w Nim zostało wszystko stworzone: i to, co w niebiosach, i to, co na ziemi, byty widzialne i niewidzialne, Trony i Panowania, Zwierzchności i Władze. Wszystko przez Niego i dla Niego zostało stworzone. On jest przed wszystkim i wszystko w Nim ma istnienie. I On jest Głową Ciała, to jest Kościoła. On jest Początkiem, Pierworodnym spośród umarłych, aby sam zyskał pierwszeństwo we wszystkim. Zechciał bowiem Bóg, aby w Nim zamieszkała cała Pełnia i aby przez Niego i dla Niego znów pojednać wszystko ze sobą: i to, co na ziemi, i to, co w niebiosach, wprowadziwszy pokój przez krew Jego krzyża.

PSALM RESPONSORYJNY (Ps 100,1-2.3.4-5)

REFREN: Stańcie z radością przed obliczem Pana

Wykrzykujcie na cześć Pana, wszystkie ziemie,
służcie Panu z weselem!
Stawajcie przed obliczem Pana
z okrzykami radości.

Wiedzcie, że Pan jest Bogiem,
On sam nas stworzył,
jesteśmy Jego własnością,
Jego ludem, owcami Jego pastwiska.

W Jego bramy wstępujcie z dziękczynieniem,
z hymnami w Jego przedsionki,
chwalcie i błogosławcie Jego imię.
Albowiem Pan jest dobry,
Jego łaska trwa na wieki,
a Jego wierność przez pokolenia.

EWANGELIA (Łk 5,33-39)
Faryzeusze i uczeni w Piśmie rzekli do Jezusa: „Uczniowie Jana dużo poszczą i modły odprawiają, tak samo uczniowie faryzeuszów; Twoi zaś jedzą i piją”. Jezus rzekł do nich: „Czy możecie gości weselnych nakłonić do postu, dopóki pan młody jest z nimi? Lecz przyjdzie czas, kiedy zabiorą im pana młodego, i wtedy, w owe dni, będą pościli”. Opowiedział im też przypowieść: „Nikt nie przyszywa do starego ubrania łaty z tego, co oderwie od nowego; w przeciwnym razie i nowe podrze, i łata z nowego nie nada się do starego. Nikt też młodego wina nie wlewa do starych bukłaków; w przeciwnym razie młode wino rozerwie bukłaki i samo wycieknie, i bukłaki się zepsują. Lecz młode wino należy lać do nowych bukłaków. Kto się napił starego wina, nie chce potem młodego, mówi bowiem: „Stare jest lepsze”.