Kiedy dziewica raduje się w tańcu

Napisał

Kiedy Izrael nie był wierny Bogu i skłaniał się ku kultowi bożków pogańskich, prorocy czasami porównywali jego postępowanie do niewiernej żony albo nawet prostytutki, która postanowiła odejść od dawnej wierności mężowi symbolizującemu Boga i oddała się rozpuście z obcymi mężczyznami, czyli bogami czczonymi przez narody pogańskie. W dzisiejszym psalmie prorok Jeremiasz zapowiada dzień, w którym Bóg przebaczy Izraelowi wszystkie jego niewierności, wyznając z czułością, że dla Niego Izrael pozostał „Dziewicą-Izraelem” i nie chce już pamiętać o popełnionych przez niego grzechach.

Nawet jeżeli w czymś oddaliłeś się od Boga tak bardzo, że jest trudno Ci uwierzyć, że mógłbyś jeszcze do Niego wrócić, On mówi Ci dzisiaj, że to słowo – słowo o dziewicy, która rozraduje się w tańcu – naprawdę może się wypełnić również w twoim życiu.

Słowo Boże na dziś

(Jr 3,14-17)
Pan mówi: “Wróćcie, synowie wiarołomni, bo jestem Panem waszym i przyjmę was, po jednym z każdego miasta, po dwóch z każdego rodu, by zaprowadzić na Syjon. I dam wam pasterzy według mego serca, by was paśli rozsądnie i roztropnie. A gdy się rozmnożycie i wydacie liczne potomstwo na ziemi w owych dniach – mówi Pan – nikt nie będzie już mówił: Arka Przymierza Pańskiego! Nikt już nie będzie o niej myślał ani jej wspominał, ani odczuwał jej braku, ani też nie uczyni nowej. W tym to czasie Jerozolima będzie się nazywała Tronem Pana. Zgromadzą się w niej wszystkie narody w imię Pana i nie będą już postępowały według zatwardziałości swych przewrotnych serc.”

(Ps: Jr 31,10-12ab.13)
REFREN: Pan nas obroni, tak jak pasterz owce

Słuchajcie, narody, słowa Pańskiego,
głoście je na wyspach odległych i mówcie:
“Ten, który rozproszył Izraela, znów go zgromadzi
i będzie nad nim czuwał jak pasterz nad swym stadem”.

Pan bowiem uwolni Jakuba,
wybawi go z ręki silniejszego od niego.
Przyjdą z weselem na szczyt Syjonu
i rozradują się błogosławieństwem Pana.

Wtedy dziewica rozweseli się w tańcu
i młodzieńcy cieszyć się będą ze starcami.
Zamienię bowiem ich smutek w radość,
pocieszę ich i rozweselę po ich troskach.

Aklamacja (Łk 8,15)
Błogosławieni, którzy w sercu dobrym i szlachetnym zatrzymują słowo Boże i wydają owoc dzięki swojej wytrwałości.

(Mt 13,18-23)
Jezus powiedział do swoich uczniów: “Posłuchajcie przypowieści o siewcy. Do każdego, kto słucha słowa o królestwie, a nie rozumie go, przychodzi Zły i porywa to, co zasiane jest w jego sercu. Takiego człowieka oznacza ziarno posiane na drodze. Posiane na grunt skalisty oznacza tego, kto słucha słowa i natychmiast z radością je przyjmuje; ale nie ma w sobie korzenia i jest niestały. Gdy przyjdzie ucisk lub prześladowanie z powodu słowa, zaraz się załamuje. Posiane między ciernie oznacza tego, kto słucha słowa, lecz troski doczesne i ułuda bogactwa zagłuszają słowo, tak że zostaje bezowocne. Posiane wreszcie na ziemię żyzną oznacza tego, kto słucha słowa i rozumie je. On też wydaje plon: jeden stokrotny, drugi sześćdziesięciokrotny, inny trzydziestokrotny.”