pustynia

Napisał

Grzech może wydawać się tylko łamaniem prawa, jednakże grzech jest bardziej zerwaniem więzi z Bogiem. Kto grzeszy nie widzi i nie zna Boga. Smutno, że tak głęboko sięgają ramiona grzechu. Jan rozpoznaje w Jezusie Mesjasza dzięki swej duchowej wrażliwości. Widzi i poznaje Boga w Jezusie dzięki wolności od grzechu, którą zawdzięcza życiu na pustyni. Pustynia dała Janowi nie tylko wolność od grzechu, ale dała mu też nowe spojrzenie i nadzieję. W pustyni leży siła pozostawienia grzechu i wejścia w nową wrażliwość. Gdzie dziś szukać pustyni? W ciszy, skupieniu, pozostawieniu za progiem modlitwy spraw, problemów i pragnień. Każdy kto chce pokochać Jezusa potrzebuje kawałka swojej pustyni.

Czytanie (1 J 2, 29 – 3, 6) – Chrystus objawił się po to, aby zgładzić grzechy – Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Jana Apostoła

Najmilsi: Jeżeli wiecie, że Bóg jest sprawiedliwy, to uznajcie również, że każdy, kto postępuje sprawiedliwie, pochodzi od Niego.
Popatrzcie, jaką miłością obdarzył nas Ojciec: zostaliśmy nazwani dziećmi Bożymi, i rzeczywiście nimi jesteśmy. Świat zaś dlatego nas nie zna, że nie poznał Jego. Umiłowani, obecnie jesteśmy dziećmi Bożymi, ale jeszcze się nie ujawniło, czym będziemy. Wiemy, że gdy się objawi, będziemy do Niego podobni, bo ujrzymy Go takim, jakim jest. Każdy zaś, kto pokłada w Nim tę nadzieję, uświęca się, podobnie jak On jest święty. Każdy, kto grzeszy, dopuszcza się bezprawia, ponieważ grzech jest bezprawiem. Wiecie, że On się objawił po to, aby zgładzić grzechy, w Nim zaś nie ma grzechu. Ktokolwiek trwa w Nim, nie grzeszy, żaden zaś z tych, którzy grzeszą, nie widział Go ani Go nie poznał.

Ewangelia (J 1, 29-34) – Chrystus jest Barankiem, który gładzi grzech świata – Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Jan zobaczył podchodzącego ku niemu Jezusa i rzekł: «Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata. To jest Ten, o którym powiedziałem: „Po mnie przyjdzie Mąż, który mnie przewyższył godnością, gdyż był wcześniej ode mnie”. Ja Go przedtem nie znałem, ale przyszedłem chrzcić wodą w tym celu, aby On się objawił Izraelowi». Jan dał takie świadectwo: «Ujrzałem ducha, który zstępował z nieba jak gołębica i spoczął na Nim. Ja Go przedtem nie znałem, ale Ten, który mnie posłał, abym chrzcił wodą, powiedział do mnie: „Ten, nad którym ujrzysz ducha zstępującego i spoczywającego na Nim, jest Tym, który chrzci Duchem Świętym”. Ja to ujrzałem i daję świadectwo, że On jest Synem Bożym».

 326 ,  2