Kogo kochasz, Salomonie?

Napisał

Dziś na scenę Liturgii Słowa wkracza król Salomon, który zatrzyma się na niej tylko na trzy dni (dla porównania o jego ojcu, Dawidzie, czytaliśmy ponad dwa tygodnie), ale bałagan, który spowoduje (mimo swej wyjątkowej mądrości, którą otrzymał od Pana Boga), będzie trwał kilkaset lat (i ostatecznie doprowadzi do upadku Jerozolimy, która będzie grzeszyć niemal na wzór Salomona właśnie). To o tyle interesujące, że dzisiejsze czytanie wydaje się nie zapowiadać tak tragicznej przyszłości, ale… jeśli przeczytamy pierwsze wersety 3 rozdziału, odkryjemy, że Salomon od początku związał się z kobietami spoza Izraela (co było zakazane – por. 1 Krl 11,2Zakaz małżeństw z pogankamiPan nakazał Izraelitom: «Nie łączcie się z nimi, i one niech nie łączą się z wami, bo na pewno zwrócą wasze serce ku swoim bogom»), choć tu jeszcze zapisano, że kochał Pana; niemniej kolejny fragment, w który pojawia się Salomon obok słowa “kochać”, będzie dotyczył jego miłości do… kobiet (1 Krl 11,1Salomon pokochał pogankiKról Salomon pokochał też wiele kobiet obcej narodowości, a mianowicie: córkę faraona, Moabitki, Ammonitki, Edomitki, Sydonitki i Chetytki), których jako król miał 1000! I mimo, że otrzymał od Boga “serce mądre i pojętne, takie, że podobnego jemu przed nim nie było i po nim nie będzie”, to jednak nie będąc posłusznym Panu, skierował to serce w złą stronę; a ty, kogo kochasz dziś najbardziej?

Liturgia Słowa na sobotę IV tygodnia zwykłego (rok II)

(1 Krl 3, 4-13)
Król Salomon udał się do Gibeonu, aby tam złożyć ofiarę, bo była tam wielka wyżyna. Salomon złożył na owym ołtarzu tysiąc ofiar całopalnych. W Gibeonie Pan ukazał się Salomonowi w nocy, we śnie. Wtedy Bóg rzekł: “Proś o to, co mam ci dać”. A Salomon odrzekł: “Ty okazywałeś Twemu słudze, Dawidowi, memu ojcu, wielką łaskę, bo postępował wobec Ciebie szczerze, sprawiedliwie i w prostocie serca. Ponadto zachowałeś dla niego tę wielką łaskę, że dałeś mu syna zasiadającego na jego tronie po dziś dzień. Teraz więc, o Panie, Boże mój, Ty ustanowiłeś królem Twego sługę w miejsce Dawida, mego ojca, a ja jestem bardzo młody i nie umiem rządzić. Ponadto Twój sługa jest pośród Twego ludu, który wybrałeś, ludu mnogiego, którego nie da się zliczyć ani też spisać z powodu jego mnóstwa. Racz więc dać Twemu słudze serce rozumne do sądzenia Twego ludu i rozróżniania dobra od zła, bo któż zdoła sądzić ten lud Twój tak liczny?” Spodobało się Panu, że właśnie o to Salomon poprosił. Bóg więc mu powiedział: «Ponieważ poprosiłeś o to, a nie poprosiłeś dla siebie o długie życie ani też o bogactwa, i nie poprosiłeś o zgubę twoich nieprzyjaciół, ale prosiłeś dla siebie o umiejętność rozstrzygania spraw sądowych, oto spełniam twoje pragnienie i daję ci serce mądre i pojętne, takie, że podobnego tobie przed tobą nie było i po tobie nie będzie. I choć nie prosiłeś, daję ci ponadto bogactwo i sławę, tak iż za twoich dni podobnego tobie nie będzie wśród królów”.

(Ps 119 (118), 9-10. 11-12. 13-14)
REFREN: Naucz mnie, Panie, mądrych ustaw swoich

Jak zachowa młodzieniec swoją drogę w czystości?
Przestrzegając słów Twoich, Panie.
Z całego serca swego szukam Ciebie,
nie daj mi odejść od Twoich przykazań.

W sercu swoim zachowuję Twe słowa,
aby nie zgrzeszyć przeciw Tobie.
Błogosławiony jesteś, Panie,
naucz mnie swoich ustaw.

Opowiadam moimi wargami
wszystkie wyroki ust Twoich.
Więcej się cieszę z drogi wskazanej
przez Twe napomnienia
niż z wszelkiego bogactwa.

(Mk 6, 30-34)
Apostołowie zebrali się u Jezusa i opowiedzieli Mu wszystko, co zdziałali i czego nauczali. A On rzekł do nich: “Pójdźcie wy sami osobno na pustkowie i wypocznijcie nieco”. Tak wielu bowiem przychodziło i odchodziło, że nawet na posiłek nie mieli czasu. Odpłynęli więc łodzią na pustkowie, osobno. Lecz widziano ich odpływających. Wielu zauważyło to i zbiegli się tam pieszo ze wszystkich miast, a nawet ich wyprzedzili. Gdy Jezus wysiadł, ujrzał wielki tłum. Zlitował się nad nimi, byli bowiem jak owce nie mające pasterza. I zaczął ich nauczać o wielu sprawach.

 

 

 

 73 ,  1